اشعار میلاد فرحمند

دیوانه ام ، کاری به روز و شب ندارم
من در خودم یک در یکم مضرب ندارم

با چشم ها تمرین حرف و بغض کردم
شاید برای قیل و قالم لب ندارم

بیزارم از هر انجمن از قید و بندش
آزادم و کاری به هر مکتب ندارم

من قلب شاهم بعد جنگی نا برابر
وقتی به دام افتاده ام ، منصب ندارم

افتاده ام از اسب حتی اصل هرگز
پای پیاده میروم مرکب ندارم

این حرف ها هذیان تنهایی است اما
من شاعری هستم که اصلا تب ندارم

#میلاد_فرحمند