اشعار میلاد فرحمند

یک شهر دنبال تو  بودند و تو میرفتی
در ازدحام  این خیابان مانده ام جا ، من

پشت سر هم هی خطا کردی خطاکردی
گفتم تو مختاری، ولی یا دیگران... یا من

باور نمی کردم شبی در کوچه ای تنها
هر ناکس و بی کس بیاید سمتت ... الا من

گفتی  نمی خواهی  بمانی  پس  تحمل  کن
گفتی  رهایت  می کنم  گفتم  که  اما  من...

 می‌خواستم بعدش بگیرم سهم عشقم را
اما تو خندیدی و  شد آلوده تر دامن

#میلاد_فرحمند