اشعار میلاد فرحمند

مرا به خلسه و مردن به درد بسپارید
شبی به دست زمستان سرد بسپارید

شکوفه های تنم را که خوب سوزاندید،
به باغ آفت و وحشت به زرد بسپارید

به لطف درس ریاضی اسیر تفریقم
مرا به جمع عدد های فرد بسپارید

به جای تیر و تفنگم به من قلم بدهید
سپس به تیر خلاص نبرد بسپارید

نخوانده تذکره ام را که حجم دردم شد
به سرنوشت بد هر چه مرد بسپارید

دو بیت آخر شعری که می سرایم را
به هر کسی که مرا گریه کرد بسپارید

درون شام شبم اندکی سیانور است
مرا به خلسه و مردن به درد بسپارید

#میلاد_فرحمند