اشعار میلاد فرحمند

بعد من اشک به چشمان ترت می آید
از همه اهل محل هی خبرت می آید

گریه‌ها کردم و صدبار عزیزم ، گفتم ....
*بومرنگ است همین غم* به سرت می آید

چرخ گردون که فقط فرصت گل دادن نیست
فصل سرما به سراغ ثمرت می آید

دل شکستی و گذر کردی و یک‌جا حتما
دل شکستن به سر تک پسرت می آید

من که مردم‌ ولی این عشق تو را خواهد کشت
آن زمان داغ جوان بر جگرت می آید

میلاد فرحمند

*سید سعید صاحب علم
بومرنگ است؛ شبی سوی تو برمی‌گردد