اشعار میلاد فرحمند

برو از کل این دیوان که چیزی کم نخواهد شد
به قرآن گفتن از قرآن که چیزی کم نخواهد شد

ببر با خود تمام خاطراتت را که از دریا
به قدر ذره ی لیوان که چیزی کم نخواهد شد

به دستت چتر داری می‌روی از کوچه ها اما
ببین از باراش باران که چیزی کم نخواهد شد

ستاره بودی و رفتی و شب شد تازه فهمیدم
که نه! از وسعت کیهان که چیزی کم نخواهد شد

شبیه برگ گل خشکیدی و آخر نفهمیدی ...
که از زیبایی گلدان که چیزی کم نخواهد شد

#میلاد_فرحمند