اشعار میلاد فرحمند

وقتی صدای بغض تو به خان نمی رسد
یعنی که اوج قصه به پایان نمی رسد

دنیا شبیه شد به "تردمیل" و رعیت اش
هرگز به آنچه خواسته آسان نمی رسد

هر روز می دویم، ولی آخرش ببین
بر سفره های خالی مان نان نمی‌رسد

آن ناخدا که فکر کسی نیست، کشتی‌اش
هرگز به ساحل از دل طوفان نمی رسد

آن برکتی که رفته از این خاک ای عزیز
با صد دعا و آیه... فراوان، نمی رسد