اشعار میلاد فرحمند

رها شده‌ست به هر سو دوباره روسریت
چگونه خیره نمانم به ناز و دلبریت

 دچار باشم و دائم به  شوق  دیدن  تو
مریض عشق شوم من به عشق بستریت

انارهای لبت یا که سیب  وسوسه ات
کدام  را  برسانم  به  لب ... به نوبریت

چقدر  پیله  کنم شعر  را  به  دور تنت
که  چشم بد  نرسد به حریم دختریت

چقدر کشته زیاد است بر سرت در شهر
مرا بکش پس از آن قتل های آخریت

#میلاد_فرحمند

با احترام به سعید حیدری ساوجی