اشعار میلاد فرحمند

زندگی سگی ام میل ِ به تغییر نداشت
خوشی خانه ی من پای زمینگیر نداشت

سوره‌ و آیه‌ی بسیار به لب‌هایم بود 
در پی معجزه ای بودم‌ و تاثیر نداشت

قصه‌ی بخت بَد از ناف بریده ست بگو 
مادر از آمدنم  این همه تقصیر نداشت؟

شرح ِ حال من و این زندگی مجهولم
خلقت متن زمین بود که تفسیر نداشت

کجی  خشت امیدم همه ی سهم من است
لعنت! این زخم تنم مرحم و اکسیر نداشت

بغض من را چه به این قهقه ی کفتاران؟
گریه ی بی کسی شیر که تحقیر نداشت

نی چوپان خبر زندگیِ نکبتی است
طبل رسوایی ما این همه تحریر نداشت...