اشعار میلاد فرحمند

سفر به قصه تلخ قطار و یک چمدان
میون گریه ی ما‌ خنده های تلخ جهان

چقدر دعا کردم‌ تا نرفته برگردی
که کار من شده بی تو همیشه شبگردی

تو رو به شکل یه دریا سراب میبینم
فقط تو رویایی‌که توو خواب میبینم

شبیه سیگارم که... روی لب هاته
برای دوری عشقت دوای شب هاته

بکش من و که همه‌زندگیم دست توئه
که چشم خاطرهامون‌به ناز شصت توئه

تو رو به شکل یه دریا سراب میبینم
فقط تو رویایی‌که توو خواب میبینم