اشعار میلاد فرحمند

به کوچه.. به دوراهی به خیابان لعنت
به روزگار تباهی به این زمان لعنت

و من که مثل همیشه غریب و منتظرم
به تو به من به وفایم به دیگران لعنت

حضور حال کویرم سر آب بی حاصل
بزن ، بتاز ، دلم را تو بی امان لعنت

و باز خاطره هایی که زخم می کارند
به آن دو چشم سیاه تو مهربان لعنت

که چهار فصل وجودم همیشه بارانی است
به شوکران حماقت به شوکران لعنت