اشعار میلاد فرحمند

برگی به روی دست درختم نمانده است
امید به جوانه ی بختم نمانده است

بی شک به باغبان خبرم را رسانده اند
حالا که رنگ سبز به رختم نمانده است

آنقدر با تبر دل و جانم زدند ... هیچ _
_نا و توان به پوست سختم نمانده است

روزی به زیر سایه ی من عاشقان و حیف
حالا  نشان تاج و تختم نمانده است

دارم به خاطرات  تنم فکر می کنم...
چیزی به مرگ و آخر وقتم نمانده است

 

#میلاد_فرحمند