اشعار میلاد فرحمند

رفتی و فهمیدم که جز تو هیچکس نیست
تو وصله ای هستی که با من جفت و جور است

ای شاه ماهی صید من بودی ولی حیف
جسمت به کام دیگران، در دام تور است

تقدیر را فهمیده ام، درد کمی نیست
عشقی که مدفون شد شبیه موش کور است

بعداز تو چشمش را به رویم بسته انگار
هر قدر من آشفته ام دنیا صبور است

می سوزد از یادت... امانم را بریده
زخمی که در جانم اسیر آب شور است

#میلاد_فرحمند