اشعار میلاد فرحمند

ابتدای   ما   دو   تا ... تا  انتها بی فایده
خسرو و شیرین   کل    ماجرا  بی فایده

بار بستی تا سفر ...من ، مانع رفتن نشد
لال‌ماندم...‌مات و بی‌چون‌ و‌ چرا بی‌فایده

سوت‌سنگین قطاری‌که غرورم‌ را شکست
التماس‌ات کردم و گفتی شما؟ بی فایده

با غم‌ام هی آیت الکرسی برایت‌خواندم‌و
گریه ی  بی فایده با  صد  دعا  بی  فایده

بعد‌از آن دیوانه‌ها در من خدایی می کنند
جیغ‌و‌بغض و درد ها... فریاد ها بی فایده

ای  دلیل  بغض من  حال قشنگ نا رفیق
دوستی  با  دشمنان ... با آشنا بی فایده

#میلاد_فرحمند